Read Microsoft Word - Recenzja Magneplanar MG12 text version

Magneplanar MG12/QR · Wayne Garcia (Fi) "Stracilem (i znalazlem) swoj religi" Spójrzmy prawdzie w oczy: przyjmowanie rzeczy za oczywiste jest czci natury ludzkiej. Im lepiej co znamy, tym mniej zwracamy na to uwag. Wemy na przyklad moj histori z Magneplanarami... Pewnego dnia na pocztku lat 70-tych zaszedlem sobie do Garland Audio, najbardziej egzotycznego salonu hi-fi w San Francisco tamtych czasów, i uslyszalem muzyk odtwarzan w sposób, jakiego nigdy wczeniej nie slyszalem. Nawet nie wyobraalem sobie, e co takiego jest moliwe. Odtwarzan plyt byl wspanialy Turandot pod dyrekcj Mehta z Pavarottim, Sutherland i Caballé (Decca/London). Operowe spaghetti i zupa chiska Pucciniego nie wydobywaly si z pary tradycyjnych gloników pudelkowych, ale z pary urzdze, które wygldaly jak zloone parawany. Mój kolega z pracy artowal, e powinno si je wystawia ze stanikiem i par poczoch niedbale przerzuconymi przez górn krawd, jak na komicznym obrazku kawalerskiej sypialni w Playboyu. Tymi glonikami byly Magneplanar Tympani 1U. Zatkalo mnie! W porównaniu do wszystkiego, co slyszalem wczeniej, muzyka dochodzca z tych gloników wydawala si o wiele bardziej realistyczna. Ich akustyczna przejrzysto pozwalala im ,,znikn" i otworzy ogromne okno na muzyk, która wrcz ttnila yciem. Wydawalo si, e nie tylko dwik, ale wrcz dusze samych muzyków byly obecne w pomieszczeniu. Wtedy nie mialem miejsca na par trzypanelowych Tympani, o wymiarach 180cm x 120cm x 2,5cm, co wietnie szlo w parze z faktem, e nie mialem te pienidzy ani na gloniki, ani na wystarczajco due zasilacze, eby je uruchomi. Ale wkrótce pojawil si jednopanelowy Magneplanar MG11 za o wiele przystpniejsz cen i o wiele latwiejszy do ustawienia i obslugi. Nabylem par, zabralem do domu i chlonlem muzyk jak gbka. Jedn z plyt, które zdarlem, byl Harry James z swoim big bandem i jego ,,pierwsze i najlepsze nagranie bezporednio na plycie" z Sheffield Labs w wersji Kinga Jamesa. Zabawne... Nawet nie bylem fanem muzyki bigbandowej. Chodzi mi o to, e ja ­ jak kady nastolatek w tamtych czasach ­ gralem na gitarze w kiepskiej kapeli garaowej, oczywicie uwielbialem rock'n'rolla (zwlaszcza angielskiego, a eby tego dowie, przymocowalem flag Wielkiej Brytanii na przodzie swojego glonika gitarowego domowej roboty), a od kilku lat sluchalem muzyki klasycznej. Ale big bandy?? ­ to byla muzyka w stylu moich rodziców. Czy istnialo co nudniejszego? Ale dla mnie te nagrania mialy magi. Po pierwsze, muzycy potrafili swingowa. Angaowali w gr calych siebie. Lecz musz przyzna, e najbardziej urzeklo mnie samo pikno dwiku. Po dzi dzie pamitam niemal magiczne wraenie muzyków rzeczywistych rozmiarów grajcych na prawdziwych instrumentach, którzy nie byli uwizieni w pudelku, jak jaki sfrustrowany papie na obrazach Francisa Bacona, ale wydawali si sta w tym samym pokoju, gdzie mnie szczka opadala z podziwu. Kilka lat póniej, zamiast szuka normalnej roboty, zaczlem pracowa w sklepie ze sprztem audio. Sprzedawalem te wiele Magnepanów. Wtpliwoci pod tytulem ,,one s za due do mojego pokoju" zazwyczaj znikaly, gdy klient posluchal nagrania. Ale potem przychodzily i odchodzily nowsze, bardziej atrakcyjne i bardziej ,,ustawne" gloniki, a Magneplanary po prostu siedzialy w sklepie ­ wstyd to przyzna ­ ignorowane. Co jakie trzy do piciu lat Magnepan wprowadzal nowszy model, ale, có... wiadomo, bralem je za co oczywistego. I do calkiem niedawna nie mialem Magnepanów w domu przez co najmniej 15 lat. Dobra, przygotujcie si, bo pewnie wielu z Was uzna to, co nastpi, za nudny banal. Prawdopodobnie dojdziecie do wniosku, e to tylko stek przesadnej, lzawej tsknoty recenzenta za przeszloci. Ale wierzcie mi, wcale tak nie jest. Po prostu powiem tylko, e najnowszy model Magnepana ­ dwudrony MG12/QR z quasi wstk, dostpny w zadziwiajco przystpnej cenie naley do najbardziej realistycznie brzmicych gloników, jakich sluchalem w ostatnich czasach. I

Strona 1 z 4

chocia designer Jim Winey i chlopcy z White Bear Lake, Minnesota, skd wywodzi si firma, przez lata wprowadzali due udoskonalenia do tych cacek, to wiecie, co? Powody, dla których polubilem te gloniki 25 lat temu, s dokladnie takie same, dla których lubi je dzi. Jeli ledzicie Fi, to wiecie, e nie jestem odosobniony w tych uczuciach. Nasz redaktor naczelny Jonathan Valin ju od jakiego czasu wychwala te plaskie panele pod niebiosa. I mimo e Jonathan i ja mamy podobne gusta akustyczne, a przez ostatnie kilka lat slyszalem przeróne Magneplanary na pokazach, to chc Wam jeszcze raz przypomnie, e dopóki nie spdzicie troch czasu w domu z par tych gloników (czy te jakimkolwiek innym elementem zestawu audio), slowa na papierze, nawet najbardziej oszalamiajce, nie s w stanie odzwierciedli nawet ulamka wrae, jakie wywoluje sluchanie. (Wic nie wierzcie tej recenzji i posluchajcie ich sami.) Najpierw zwrócie uwag na nastpujcy fakt: Magneplanary nie s super dlatego, e robi pokazy akustycznej pirotechniki, które zachwycaj audiofilów (np. holograficzne obrazy wykonane technik laserow, czysto tak wyjtkowa, e mona dokladnie policzy muzyków Filharmonii Nowojorskiej, itp.). One s super, bo brzmi bardziej podobnie do muzyki na ywo ni wikszo innych gloników, nawet jeli nie ,,poka" tyle samo, co inne dobre gloniki (cho w rzeczywistoci pokazuj, ale w inny sposób, i postaram si to wyjani). Magneplanary s bardzo dokladne (a wiksze modele s jeszcze bardziej dokladne ni MG12/QR), ale jest to inny rodzaj szczególów ni pokazuj inne, nawet elektrostatyczne, gloniki. Szczególy Magneplanarów s muzyczne. Jonathan Valin nazywa je ,,akcj"; ja okrelam je bliskoci lub obecnoci instrumentu. Sposób wypelniania pokoju dwikiem jest jedn z podstawowych rónic pomidzy muzyk na ywo i tym, co zazwyczaj uzyskujemy w domu z naszego technicznie zaawansowanego, ale dziwnie prymitywnego (w porównaniu z rzeczywistym brzmieniem) zestawu elektroniki. O tym mawial Ivor Tiefenbrun z Linn: gdy idc ulic slyszymy muzyk z otwartego okna, natychmiast wiemy, czy jest grana przez prawdziwego czlowieka, czy te dobiega z zestawu stereo. Bez wtpienia adne zwykle gadki audiofilów nie s w stanie opisa dwiku ­ on po prostu jest. Wszyscy chcemy to uzyska od naszego sprztu grajcego: uczucie bezporedniego polczenia z muzykami, gdzie sterta pudelek, kabli i elektronicznych gadetów nie wchodzi w drog. Przy Magnepanach wlanie to dostajesz. Ale nie dlatego, e s przejrzyste (chocia s), ani szybkie (chocia s, i to bardzo), ale dlatego e sposób w jaki panele wypelniaj nasze pokoje dwikiem w polczeniu z wyjtkow czystoci toniczn, jak mog zapewni tyko pelnozakresowe panele, daje nam nie tylko zbitk niepolczonych ze sob nut, ale zachowuje logiczne przejcie jednej nuty w drug. Mark Lehman w swojej recenzji Totem/PSB na innej stronie tego wydania opowiada histori, jak po koncercie Jonathan Valin porównal rónic pomidzy doznaniami muzycznymi na ywo a doznaniami przy domowym stereo do ogldania obrazu osobicie a ogldania reprodukcji w ksice. Te rozmawialem o tym z Jonathanem Valinem mniej wicej w tym samym czasie, wic chcialbym troch rozwin temat. Wyobra sobie, e stoisz przed wspanialym obrazem w muzeum, np. autoportretem Van Gogha. Obecno obrazu, jako wytworu rk ludzkich, jest niezaprzeczalna, prawda? Istnieje nie tylko dziki ewidentnemu istnieniu chropowatego plótna, czy te plam i zawijasów farby, lub ladów pdzla, ale dziki obecnoci samego Van Gogha ­ jego niewtpliwy ,,odrczny podpis". Malujc obraz, Van Gogh stal mniej wicej w tej samej odlegloci od plótna, co Ty teraz, ale jego mistrzostwo ­ sama sztuka malowania ­ jest nierozlczn czci obrazu, jaki stworzyl. Jego emocjonalne pocignicia pdzla cechuje taka sama spontaniczno, z jak Coltrane improwizowal solówki. Kade pojedyncze pocignicie pdzla jest tak samo wane dla caloksztaltu obrazu, jak kada nuta dla caloci kompozycji. Rónica polega na tym, e pocignicia pdzlem s uwiecznione w czasie i przestrzeni, a nuty znikaj jak spadajce gwiazdy. Wychodzc z muzeum, zatrzymujesz si w sklepiku z pamitkami. Kupujesz album z reprodukcj autoportretu. Zabierasz album do domu, otwierasz, przegldasz kilka razy i... prawdopodobnie

Strona 2 z 4

nigdy wicej do niego nie wracasz. Dlaczego? Przecie zawiera dobre reprodukcje. Kolory s do zblione. Wszystko wydaje si by na miejscu, tylko ­ oczywicie ­ w pomniejszeniu. Widzisz najdrobniejsze szczególy, ale pocignicia pdzla s wyraziste. Album zawiera nawet powikszone zdjcia pocigni pdzla. Powód, dla którego urzekl Ci obraz, a do albumu nigdy nie zagldasz, jest prosty: w porównaniu do rzeczywistoci reprodukcja w albumie jest martwa. To, co w oryginale jest wspaniale, porywajce i nie pozwala oderwa wzroku, w reprodukcji ­ nawet bardzo dobrej ­ zostalo zastpione statyczn bezosobowoci, która intelektualnie i emocjonalnie jest równie fascynujca, co talerz zimnej owsianki. Taki wlanie bywa sprzt audio, kiedy wydaje si, e wszystko jest ,,jak trzeba", ale z jakiego powodu traci si kwintesencj muzyki. Niby wszystko jest, ale skradziono dusz muzyki, a przynajmniej zmieniono j tak bardzo, e utwór wypada blado w porównaniu z wykonaniem na ywo. A teraz przypumy, e widziale na wystawie inny obraz umieszczony za szyb ze szkla. Szczególy kolorów, faktury i linii s lekko rozmyte, ale duch obrazu pozostaje nietknity. Innymi slowy, szyba wci stanowi barier na drodze do oryginalu, powoduje nieznaczne znieksztalcenia barwy, linii i faktury, a ponadto odbija wiatlo i refleksy innych przedmiotów i ludzi w pomieszczeniu, ale dusza obrazu pozostaje prawdziwa. Wlanie ta zdolno przybliania nas do rzeczywistoci pomimo barier powstalych w procesie nagrywania/odtwarzania, podobiestwo do przezroczystej szyby, a nie tylko do zdjcia w albumie, czyni z Magneplanarów wspaniale gloniki. Dotarlo to do mnie pewnego wieczoru, kiedy sluchalem The Complete Candid Recordings of Charles Mingus, wydane przez Mosaic. Brzmienie saksofonu altowego Erica Dolphy'ego bylo bliskie idealu ­ aksamitne, cieple, migotliwe ­ ale to wlanie wyjtkowa obecno instrumentu sprawila, e podskoczylem z zaskoczenia. Taki dwik zdarza si w koncertach na ywo, ale rzadko kiedy z playbacku. Ta blisko, ten brak zaklóce elektro-mechanicznych wynikaj ze (wzgldnego) braku zabarwie drga przetwornika Magneplanara. A dziki temu moglem wsluchiwa si w to, co wyprawia Dolphy, wrcz w to, co myli. Pojcie przebarwienia dwiku przez przetwornik nie jest niczym nowym. Czsto si mówi, e tweetery z metalow kopul brzcz, a niektóre subwoofery o podstawie plastikowej lub aluminiowej take dodaj wlasne dwiki. Owszem, przetwornik wstgowo-magnetostatyczny Magnepana i ­ w mniejszym stopniu ­ quasi wstka (ale ju nie tweeter z prawdziw wstk) dodaj lekko chropowaty, troch bezbarwny dwik, który niektórym odbiorcom przeszkadza wicej ni innym. (Bardzo wczesne Magnepany byly z tego znane.) Jestem w pelni wiadomy tego (wzgldnie slabego) przebarwienia w MG12, ale dla moich uszu jest to o wiele mniej niepodane zjawisko ni jawne koloryzacje gloników pudelkowych i szumy przetworników w glonikach dynamicznych. Myl, e glównym powodem jest to, e przetwornik wstgowy ma jednolit posta w calym zakresie czstotliwoci, wic te przebarwienia nie s a tak zauwaalne, jak w przypadku innych gloników. A wracajc do Mingusa i przyjaciól ­ dwik kontrabasu Mingusa i kawalek ,,Melody From The Drum" przypomnial mi, jak wspaniale, naturalne i pozbawione dodatkowego rezonansu potrafi by basy Magneplanara. Dobrze nagrane basy s zastraszajco realistyczne. W kocu gloniki s napronymi membranami bbna. Chcecie uslysze palki Dannie'ego Richmonda walce w werble z przeraajc moc polczon jednoczenie z lekkoci, jak w rzeczywistoci maj te bbenki (jak skakanie po kamieniach przez rzek)? Chcecie poczu rozmiar samego werbla ­ w pelni, a nie w miniaturce? Chcecie zobaczy faktur membrany z tak latwoci, e bdziecie mogli sobie wyobrazi powierzchni start i poczernial od czstych uderze? To posluchajcie tego utworu na Magneplanarach. I nie tylko werble, ale wszystko od bbna wielkiego, przez kotly do szeregu talerzy ­ MG12/QR piknie tworzy caly zestaw perkusyjny w bardzo przekonujcy sposób. (Bd obstawal przy tym, e moliwo uslyszenia dokladnego rozmieszczenia instrumentów wzgldem siebie w utworze nie jest jedynie trikiem hi-fi, ale kluczowym elementem poczucia obecnoci.)

Strona 3 z 4

W Magneplanarach odkrylem wiele innych detali muzycznych. Na przyklad, slyszalem 20-bitow wersj Sinatra at the Sands [Reprise] z milion razy i na przerónych sprztach. Ale gdy uslyszalem j na 12/QR, odkrylem sposób wyraania w tekstach Sinatry, którego nigdy wczeniej nie zauwaalem. Drobnostki? Z pewnoci, ale jak to przyjemno je odkrywa. Np. sposób, w jaki wrzuca slowo "kiss" w ,,Fly Me To The Moon": ,,In other words/hold my hand/ In other words/BABYkissssssMe!" Albo sposób, w jaki niewielkie akcenty trbki z tlumikiem niemialo wychodz na przód reszty zespolu, czy te kawalki gitarowe, które gin tak szybko jak fatamorgana, lub bbenki, które nadaj charakteru frazom jak pieprzyk podkrela charakter twarzy Marilyn Monroe. Te ,,specjalne" dodatki nadaly nowy wymiar mojemu zachwytowi t muzyk ­ i sprawily, e stala si jeszcze bardziej fascynujca i czarujca. I tak dalej, i tak dalej. Jeli jestecie fanami rocka, spodoba si Wam grany z prdkoci rewolwerowca pojedynek gitar elektrycznych i perkusji Charlie'ego Watta w kawalku otwierajcym ,,Start Me Up" Rolling Stones, z plyty Tattoo You [Rolling Stones Records] i sposób, w jaki te gloniki pokazuj, jak przesadzona jest mieszanka multimono "stereo" w Rubber Soul [EMI] i jak brzmienie gitar akustycznych w ,,Norwegian Wood" bardziej przypomina... gitary akustyczne, gdy plastikowe kostki s pocierane o wibrujce stalowe struny nacignite na drewnianym pudle. Gloniki wstgowe brzmi zasadniczo inaczej ni gloniki ze ródlem punktowym. To jeden z powodów, dla którego instrumenty i glosy brzmi w nich tak naturalnie ­ zmienia si poziom dwiku, a nie rozmiar instrumentów. Pamitajc o tym, trudno sobie wyobrazi due dziela orkiestrowe w lepszej oprawie, ni w tej, jak tworz Magneplanary: bardzo prawdziwa, rzeczywista i naturalnej wielkoci scena dwikowa (która w moim pokoju przypominala wraenia raczej z pierwszego rzdu w filharmonii ni z balkonu) i naturalna zdolno oddania pelni klimatu orkiestrowego. adne brzmienie nie jest idealne dla wszystkich sluchaczy. Niektórzy wol wicej prezentacji z przodu, jak zapewniaj gloniki dynamiczne, lub bardziej dobitne basy, albo te bardziej dwiczce góry. W porzdku. Ale pokacie mi glonik, który potrafi zaprezentowa pelen zakres czstotliwoci, wszystkie barwy dwików instrumentów i sam przestrze akustyczn. Pokacie mi glonik, który umie stworzy scen dwikow i pomieci na niej wszystko od harmonijki Dylana do Chicagowskiej Orkiestry Symfonicznej w taki sposób, e ­ jak zamkniesz oczy ­ dwiki s tak bardzo zblione do tego, co w slyszymy w rzeczywistoci. I wreszcie pokacie mi glonik, który moe zaoferowa tak jako i wieloletni niezawodno, a ja poka Wam glonik, który jest idealny dla mnie.

Strona 4 z 4

Information

Microsoft Word - Recenzja Magneplanar MG12

4 pages

Find more like this

Report File (DMCA)

Our content is added by our users. We aim to remove reported files within 1 working day. Please use this link to notify us:

Report this file as copyright or inappropriate

377127