Read Microsoft Word - 235-250.doc text version

RUMCA-TÜRKÇE MÜLEMMA MAN TARZI SÖYLENM RLER ÜZERNE Ridvan ÖZTÜRK·

ÖZET Türkçe ile Rumca arasindaki dil etkileimi üzerine yapilmi olan çalimalar Türkiye ve Yunanistan merkezli çalimalar olup, daha çok kelime hazinesi ile ilgili olarak kaleme alinmilardir. Bu çalimada dil etkileiminin farkli bir boyutunu yansitmak üzere, Rumca-Türkçe mülemma mâniler ilenmitir. Mülemma tarzinda yazilmi iirlere Türk edebiyatinda eskiden beri rastlanmaktadir. Arapça ve Farsça bata olmak üzere iki dilli yazilmi birçok iir, dil ve edebiyat etkileimi açisindan pek incelenmemitir. Daha çok gazellerde karimiza çikan bu özelliin mânilerde görülmesi, Kibris'taki Rumca ile arasindaki etkileimin yönünü ve derinliini göstermesi bakimindan da ayrica bir önem arz etmektedir. Rumca- mülemma mâniler Kibris corafyasinda özellikle Rum nüfusunun ve Rumcanin nüfuzunun artii bölgelerde tespit edilmitir. Bu mülemma mâniler Türkçenin aleyhine, Rumcanin lehine bir dil erimesini göstermektedir. Türk kültür unsurlarini taiyan ve Türk kökenli olan mülemma mâniler, zaman içerisinde tamamen Rumca söyleyilere yerini birakabilmitir. ANAHTAR KELMELER Kibris, Rumca, Türkçe, mülemma mâniler, çattizma, dil etkileimi, dil erimesi ABOUT POETS WRITTEN AS GREEK-TURKISH MULEMMA MÂN ABSTRACT Researches, wich were made on language interaction between Turkish-Greek are Anatolia and Greece originated and were mostly written as word treasure. This current research Greek-Turkish mulemma mâni (composed half in a language and half in another) were observed in order to project another dimension of language interaction. Mulemma poets have been encountered in Turkish literature since then. Lots of poets, which were written bilangual (Arabic-Persian), were not observed language and literature interaction point of view. This feature is seen especially in gazels. However it is important because of showing the way of interaction and

·

Yard. Doç. Dr., Selçuk Üniversitesi Eitim Fakültesi Öretim Üyesi.

236

Ridvan ÖZTÜRK

depthnees between Romish-Turkish in Cyprus. Greek Turkish mulemma mâni were determined especially in the regions where Greek population power increased. These mâni show language extinction in the faver of Greek and against Turkish. Mulemma mâni which show Turkish cultural components and are Turkish origin, left their places to Greek poets from time to times, in these places. KEYWORD Cyprus, Grekish, Turkish, çattizma, language interaction, language erosion

Giri Uzun yillar boyunca ayni corafî alani paylami olan dillerin birbirlerini etkilemesi tabiîdir. Bu balamda Türkçenin birçok dille olduu gibi Rumca ile de uzun süren bir beraberlii olmutur. Özellikle Anadolu'nun Ouz Türkleri tarafindan yurt edinilmesine paralel olarak süreklilik kazanan beraberlik bir dil karilamasini da ortaya çikarmitir. Bu karilamanin sonuçlari üzerine bazi çalimalar yapilmitir. Ancak bu çalimalar, genellikle Türkçedeki alinti Rumca kelimeler üzerinedir. Alinti kelimelerde de daha çok Türkiye corafyasi göz önüne alinarak karilatirmalarda bulunulmutur. Anadoludaki bu dil bulumasini inceleyen Brendemoen'a göre, bu karilama Kapadokya, Karaman ve Dou Karadeniz bölgelerinde kendisini göstermitir (Brendemoen 1999, 353-378). Görülecei üzere Türkçe - Yunanca dil karilamasinda daha çok Anadolu balaminda incelmeler yapilmitir. Anadolunun tabiî uzantisi olarak kabul edilen Kibris adasi bu karilamanin içine dahil edilmemitir. Bu çalimada Kibris'ta Türkçe ile Rumca etkileiminin bir yansimasi olarak mülemma mâni tarzinda söylenmi dörtlükler verildikten sonra, bunlar üzerinde bir deerlendirme yapilmitir.

Rumca-Türkçe Mülemma Mani Tarzi Söylenmi iirler Üzerine

237

Türk Edebiyatinda Mâni Nazim eklinin Yeri Türk Edebiyatinda mâninin yerini göstermesi açisindan Fuat Köprülü'nün u tespiti önemlidir: ":..Bizim nokta-i nazarimiza göre Türk nazminin en eski ekli hâlâ bugün bile mâni namini verdiimiz dört misradan mürekkep kitalardir. Muahhar devirlerde bu mâniler birleerek türkü ve komalari, sagu, mersiye ve destanlari vücuda getirmitir." (Köprülü 1934, 216) Eski Türkler arasinda "arandak" ve "aule" adlari ile var olan mâni, Anadolu'da Denizli'de "mana, deyileme", Urfa'da "meani, hoyrat", Kars'ta "meni", Erzincan'da "ficek", Dou Anadolu'da "pirevi" adlari ile de bilinmektedir. Türkiye diinda da farkli adlarla mâni yaatilmaktadir. Azerilerde "bayati, mâni, meni, mahni, mahna", Bakurtlarda "igir törö", Gaguzlarda "in, çin", Irak Türklerinde "hoyrat, horyat, koyrat", Kirim Türklerinde "çing, çinik, çing", Özbeklerde "aule, kouk, törtlik", Kirgizlarda "tört sap", Kazaklarda "aytispa, payim döleng, ölen türü", Tatarlarda "igir töri", Türkmenlerde "rubayi, rubai", Uygurlarda "törtlik" ve Prizren Türklerinde "martifal" adi altinda karimiza çikmaktadir (Kaya 1996, 319-320). Daha derinliine yapilacak bir aratirma ile Türk edebiyatinda mâni nazim ekli hakkinda geni bilgiye ulamak mümkün olacaktir. Ancak yukaridaki bilgi de bize mâninin Türk edebiyatinin asli unsurlarinin bainda geldiini göstermekte yeterli olacaktir. Türk Edebiyatinda Mülemma Gelenei Yüzlerce yildir bir arada yaami olan Türkler ile Rumlarin bu birlikteliklerinin zaman zaman dile ve edebiyata da yansimasi elbette kaçinilmaz olarak görülecektir. te bu olgunun bir sonucu olarak Kibris'ta da özellikle halk edebiyati ürünlerine yansimi olarak

238

Ridvan ÖZTÜRK

mülemma tarzinda söyleyilere rastlanmaktadir. Bugünkü genç kuain pek bilmedii bu ürünler yali kuain hafizalarinda veya bölük börçük kaydedilmi bazi eserlerin sayfa aralarinda karimiza çikmaktadir. Burada kariik dilli söyleyilerden mâni tarzinda olanlar üzerinde durmak istiyoruz. Bilindii üzere tarihî dönemlerde ve hatta günümüzde Türkçenin diinda bir baka dil ile eserler veren iirler söyleyen Türk asilli birçok ahsiyete rastlanmaktadir. Türk edebî geleneinde tamamen baka bir dilde eser vermi airlerimiz olduu gibi, iki dilde birden eser vermi airlerimiz de bulunmaktadir. Birden fazla dil bilen airlerin zaman zaman iki dili de eserlerinde mülemma tarzinda kullandii da görülür. "telmi" adiyla bir sanat olarak kabul edilen bu durumda çounlukla Arapça ve Farsça ikinci dil olarak kullanilmitir. "Bir köhne köprüdür bu cihân kim gelen geçer B-il-emni ve's-selameti ic'al ubûrena" bn-i Kemal ("Ya Rabbi dünya köprüsünden geçiimizi güvençli ve selametli kil" Kürkçüolu 1994, 158) "Mâhest ne-mîdânem horîd ruhât yâ ne Bu ayrilik odina nice cigerüm yâne" Mevlâna ("Senin yanainin günei ay midir, deil midir bilemiyorum? Bu ayrilik ateine cierim nasil yansin" Soysal 1998, 92) Ancak bu dillerin diinda özellikle son dönemlere doru Fransizca ve Ermenice gibi dillerinde katildii görülmütür. "Lücce-i nâz ü `iveden iki ond Bî-bedel bî-bahâ bürün e bilond" Recaîzade ("Gönül çelen nâz ve edâ denizinden iki dalga: esiz ve bahâ biçilemeyecek kadar deerli, esmer ve sariin. Soysal 1998, 92-93) "Beni sermest-i huzuz eyledi bir Hay güzeli Lutf-i mek ile cavid parutyun verdi" Ferid Recayi

Rumca-Türkçe Mülemma Mani Tarzi Söylenmi iirler Üzerine

239

("Hay "Ermeni", mek "bir", parutyun "lütuf" Kürkçüolu 1994, 158) Mevlâna'ya atfedilen Farsça mülemmadan, son dönem Burdur Mebusu Ferid Recayi Bey'in Ermenice mülemmasina kadar Türk edebiyatinda mülemma tarzinda yazilmi kariik dilli birçok iire rastlanir. Türkçenin ve Türk nüfuzunun youn olduu bölgelerde edebî sanat endiesi veya dilbilirlik nianesi olarak karimiza çikan bu özellik, nüfuzun azaldii bölgelerde ötekine kendini daha iyi anlatma araci olarak toplumsal bellekteki mevcut edebî malzemeden faydalanilma eklinde karimiza çikmaktadir. Bu nüfuzun tamamen kaybolduu zeminlerde ise edebî gelenein izlerine yine de rastlamak mümkün, fakat bu durumda anadilin yitirilerek çounluun diline geçildii açiktir. Rumca Türkçe Mülemma Mâni Metinleri Burada öncelikle birden fazla kii tarafindan kayda geçirilmi veya nakledilmi olan dörtlükleri vermek istiyoruz. Bu dörtlüklerin karilatirmali metin nerini vermek, onlarin tamamini vermek kadar yer tutacaindan kaynak adlari ile birlikte orijinal ekillerini vermeyi daha uygun bulduk. Bu dörtlüklerden ilk ikisi fesleen ile ilgili olanidir. I. Metin I.a Vasilica bsindro filli Yapraglari saridir. Emenan iaa bimi Hepsinnerden garidir

"Fesleen ince yaprakli Yapraklari saridir. Benim sevgilim Hepsinlerden kadindir" (Rauf Ali 1973, 149)

240

Ridvan ÖZTÜRK

I.b Vasilligua psrindi Yapraklari saridir. Ce cini bu masda gaman Bir kötü garidir. II. Metin II.a Vasilica bsindro filli Yapraglari yeildir. Des gobellues bu aabo Paralari peindir. II.b Vasilligua mu psrindi Yapraklari yeildir. Eyil bir eftali ver da Paralari peindir.

(Ergün 1966, 77)

"Fesleen ince yaprakli Yapaklari yeildir. Sevdiim kizlarin Paralari peindir." (Rauf Ali 1973, 149)

(Ergün 1966, 77)

III. Metin Yaygin olduu anlailan ve birçok kaynakta da bahsedilen ikinci mâni Rumca kismi bazi deiikliklerle söylenmesine ramen ayni mâninin varyantlari olduu bellidir.

III.a Ehtes, broktes andibroktes "Dün önceki gün ve bir önceki gün, Ben duvardan (delikten) bakardim Ben duvardan bakardim Ehela narto mesa çeriye gelmek isterdim Ama anandan korkardim Ama anandan korkardim." (Azgin 1986, 119)

Rumca-Türkçe Mülemma Mani Tarzi Söylenmi iirler Üzerine

241

III.b ÇATTZMADA (Luricana) Yusuf Akandere-76 Türkü Aman aman -Esi boci e lunnes'sun ben deligden bakardim Mahallene thelo nardo os egi'ma bubandan gorkardim (Sen oyanda yikanirken ben deligden bakardim Ora mahallene gelmek isterdim ama bubandan gorkardim.) -Esu boci ceo boa co dihos mesdun mmesin Cela naden gundisumen ne bergimon ippesi... (Sen orada, ben burada, duvar da ortamizda Gel kaktiralim kendini da çöker belki sonunda) (Gökçeolu 1988, 215; Yain 2000, 121) III.c Espes iora endega Ben delikden bakardim hela narto nesedo Ama anangdan gorkardim. III.ç Ehdes, brohdes esarises Ben duvardan bakardim. don narton essossu Ama gocangdan gorkardim.

(Ergün 1966, 77)

(Ergün 1966, 77)

242

Ridvan ÖZTÜRK

III.d Ehdes brohdes eplinlisles Da ben duvardan bakardim Ehela narton budon yiron Ben anangdan gorkardim III.e Ehdes brohdes Ben duvardan bakardim Ben sana geleceydim Bubangdan gorkardim. IV. metin rtes omros mu ce gatses Gak oradan gidesing Ce bu don asprossu lemon Bir eftali veresing. V. metin Eviga bastin sican Da çik incir yiyesin Dyo vijja du gorfusu imdi bana veresin VI. metin Elan banborin bilinmada skeleye yanair Emas igobelles duhorgo Gören gözler kamair

(Mollacuma 2001) "Dün evvelki gün" (Destine 1970, 46)

(Ergün 1966, 77) "Çiktim incir aacina Sen de çik incir yiyesin Koynundaki iki memeyi imdi bana veresin" (Azgin1986, 119) "Gemi dolu çamair skeleye yanair. Bizim köyün kizlari Gören gözler kamair." (Mollacuma 2001)

Rumca-Türkçe Mülemma Mani Tarzi Söylenmi iirler Üzerine

243

VII. metin Mesdon visgon istafilin "Tepside üzüme bak Biraz da gözüme bak Biraz da gözüme bak Daerga odi helun nabun Eller ne derse desin Sen yine sözüme bak Sen yine sözüme bak." (Mollacuma 2001) VIII. metin Dis gobellas bu avabo da malyadis ine mauro Açti kalbimde yara Etsi ammakya eiz nsani gor belaya "Sevdiimin saçi kara Açti kalbimde yara Öyle gözlerin var ki nsani kor belaya" (Mollacuma 2001) IX. metin Cidrinon hartin bu anniksa Ben okudum sen açtin Bu bayis muzurammu Gözlerimi sen açtin X. metin Git ondan gel bundan Öpeyim dudaingdan Bu stasi meli "Sari kaidi açtim Ben okudum sen açtin Nere gidersin esmerim Gözlerimi sen açtin." (Mollacuma 2001) "Bain içinden" "Bal dudaindan" (Destine 1970, 46)

244

Ridvan ÖZTÜRK

XI. metin Beklerdim seni Abekso budan galamyona Nabgaso da vizigyasu Na bekso diyamona XII. metin O da nisun mikron Su edosa enan garafili Gücücügden sevdim seni Beni unutmayasin XIII. metin Acikdim: ebinasa Susadim: libsasa Bapucum : evde galdi Unuttum : eksi hasa Deerlendirme

"Kamiliktan diarida Yakalayayim memelerini Oynayayim tek mi çift mi" (Destine 1970, 46) "Sen küçük olduun zaman Kulaina bir karanfil koyasin" (Destine 1970, 46)

( Rauf Ali 1973,. 149)

Metinler incelendiinde bunlarin dörtlüklerden meydana geldii görülmektedir. Genel özellik olarak birinci ve üçüncü misralarda Rumca söyleyilere ikinci ve dördüncü misralarda ise Türkçe söyleyilere yer verilmitir. Bu söyleyi biçimi, sadece üç metinde deiiklie uramitir. III.e'de dier varyantlarindan farkli olarak üçüncü misra da Türkçe söylenmitir. kinci olarak X. metinde dier metinlerin aksine birinci ve üçüncü misralar Türkçe, ikinci ve dördüncü misralar ise Rumcadir. Üçüncü olarak XI. metinde üçüncü misra da Rumca söylenmitir. XIII. metin ise dier mülemma iirlerden farkli olarak misra esasina deil kelime esasina dayanmamaktadir.

Rumca-Türkçe Mülemma Mani Tarzi Söylenmi iirler Üzerine

245

Kafiye düzeni açisindan iirlerin genel özellii de öyledir: -------- x -------- a -------- x -------- a Örneklerde dikkat çeken husus kafiye düzenini salayan, daha dorusu iirin kafiyesini oluturan misralar Türkçe olan misralardir. Bu da bize metinlerin Türk edebî anlayii üzerine bina edildiini göstermektedir. Rumca misralar VII. ve X. örneklerde olduu gibi bazen kafiyeli kullanilmitir. VII. metin Mesdon visgon istafilin Biraz da gözüme bak Daerga odi helun nabun Sen yine sözüme bak X. metin Git ondan gel bundan Mesa sto ambeli Öpeyim dudaingdan Bu stasi meli "Tepside üzüme bak Biraz da gözüme bak Eller ne derse desin Sen yine sözüme bak." (Mollacuma 2001)

"Bain içinden" "Bal dudaindan" (Destine 1970, 46)

Ancak her iki örnekte de asil kafiyeyi salayan unsurun yine Türkçe misralar olduu açiktir. Gerek VII. örnekteki ve gerekse X. örnekteki Rumca misralarin Türkçe çevirilerine bakildiinda, bu çevirilerin Türkçe misralarin kafiyeleri düünülerek söylenildii ortaya çikmaktadir. Türk mâni geleneinde "x a x a" eklinde istisnaî bir kafiyeleni bulunmakla birlikte genel kafiye düzeni

246

Ridvan ÖZTÜRK

-------a -------a -------x -------a eklindedir (Kaya 1996 321). VII. örnekte çeviriye bakilirsa iirin orijinal ekli açikça görülmektedir. iirlerin orijinal ekillerine inme açisindan VI numarali metinde örnek oluturur. Metnin Türkçe çevirili kisminda "a a x a" kafiye düzeni kendisini gösterir. Bu dörtlüün Türkiye'de "Recebim" diye bilinen bir türkünün parçasi olduu da hatirlanirsa, durum daha net bir biçimde ortaya konulmu olur. Kafiye düzenin diinda metinleri ölçü bakimindan deerlendirdiimizde de benzer sonuca varmaktayiz. iirlerdeki Türkçe misralarin hece sayisi genel ölçü olarak yedi hecedir. Rumca misralarda sadece V. metinde bu ölçüye uyulmutur. Dier metinlerde dört heceden (III.e) on alti heceye (VIII) kadar gidebilen, ama genelde sekiz veya dokuz hecede karar kilan bir ölçü bulunmaktadir. Yine VI. ve VII. metinlerin Türkiye Türkçeli çevirilerinin hem kafiye düzeni hem de hece sayisi iirlerin kaynai noktasinda belirleyicidir: VI. metin Elan banborin bilinmada skeleye yanair Emas igobelles duhorgo Gören gözler kamair VII. metin Mesdon visgon istafilin Biraz da gözüme bak Daerga odi helun nabun Sen yine sözüme bak "Gemi dolu çamair skeleye yanair. Bizim köyün kizlari Gören gözler kamair." (Mollacuma 2001) "Tepside üzüme bak Biraz da gözüme bak Eller ne derse desin Sen yine sözüme bak." (Mollacuma 2001)

Rumca-Türkçe Mülemma Mani Tarzi Söylenmi iirler Üzerine

247

Mâni metinlerinin varyanti çoaldikça Rumca misralarin hece sayisi fakli sayida karimiza çikmaktadir. En çok varyanti olan III numarali metnin ilk Rumca misrai a, b, c, ç ve d varyantlarinda sekiz hecedir. Sadece e varyantinda dört hecedir. Ancak üçüncü misra: a. "Ehela narto mesa", ç."don narton essossu" ve e'de "Ben sana geleceydim" yedi hece; b'de "Mahalle ehela nardo os egi" on bir; c'de "hela narto nesedo" sekiz: d'de "Ehela narton budon yiron" dokuz hecedir. e varyantindaki Türkçe söylenmi olan misrai ayri tutsak bile dier be varyantin Rumca kelimelerinde aynilik söz konusu deildir. te bu da bize metinlerin Türkçe asilli olup çeviri yönünün Rumca olduunu göstermektedir. Türkçe orijinal metinlerin Türkçe-Rumca mülemma metinler hâline getirildiini, bazi metinlerin hâlâ tamamen Türk edebî anlayiina uygun ölçüde ve Türkçe olarak söylenmekte oluundan bellidir. III numarali metnin üç misrai Türkçe olan e varyantindan baka bu metnin dört misrainin da Türkçe olduu bir varyanti da (Rauf Ali 1973, 71) bulunmaktadir. Bundan baka VI. metnin de dört misrainin Türkçe olarak söylendii örnekler Lefkoa'da (Avkiran 1970, 90), Abahor'da (Sonay 1973, 27), Alaniçi'de (M.Ali 1968, 21) ve Gazimausa bölgesinde (Rauf Ali 1973, 71)) tespit edilmitir. "Gemi gelir yanair çi dolu çamair Benim yarim çog güzel Gören gözler gamair" Sonuç Türk Edebiyatinin temel nazim ekillerinden bir olan mâni dün olduu gibi bugün de edebiyatimizdaki önemli bir yer tutmaktadir. Kibris Türk Edebiyati içerisinde de bu yer devamlilik göstermitir.

(Avkiran 1970, 90)

248

Ridvan ÖZTÜRK

"Düzmece", "balamaca", "mâni" ve "çattizma, çattizmos" adlari ile bilinmektedir. Mâni gelenei adada canli olarak varliini sürdüre gelmitir. Adada Türkler arasinda söylenen mâniler, Türkçe mâniler, TürkçeRumca mülemma mâniler ve Rumca mâniler olmak üzere üç deiik tarzda karimiza çikmaktadir. Bunlar içinde esas olan ve tamamina yakinini oluturan Türkçe mânilerdir. Yapilan mâni derlemelerine bakildiinda Türkçe mânilerin yaninda kariik dilli veya tamamen Rumca mâniler yok denecek kadar az yer tutmaktadir. Kariik dilli mâniler veya Rumca mâniler özellikle Rum nüfusunun ve Rumcanin nüfuzunun artii bölgelerde kendisini göstermektedir. Bu kariik demografik yapili yerlerde Rumlarla Türklerin karilikli mâni yarimalari yaptii da bilinmektedir (Gökçeolu 1988, 121). Çattizma, çatizmos (<çatima ) yani mâni yarimasi, adindan da anlailacai gibi Türkçe bir isimlendirme olup, türün kaynaini göstermesi açisindan önemlidir. Yukarida deerlendirme kisminda da belirttiimiz gibi kariik dilli mâniler, gerek ekil bakimindan gerekse de sözlerinin kaynai bakimindan Türk edebiyati orijinlidir. Bu mâni sözleri kafiyeyi gösteren misralari sabit kalmak suretiyle Rumca mülemmali hâle dönütürülmülerdir. Konu itibariyle Türk ve Rum gençleri arasindaki ak ilikilerini anlatmaktadir. Adada Türkler tarafindan söylenmi Rumca iirler, destanlar, türküler ve hikayeler de mevcuttur. Mülemma mâniler anadilden Rumcaya doru geçiin, Türkçe yerine Rumcayi benimseyiin yol haritasinda çiki noktasi ile vari noktasi arasinda bir yer tutmasi bakimindan bize iik tutmaktadir. Sinirli da olsa adada Türkçenin aleyhine, Rumcanin lehine bir dil erimesini de yansitmaktadir.

Rumca-Türkçe Mülemma Mani Tarzi Söylenmi iirler Üzerine

249

KAYNAKÇA

Avkiran, erif: (1970) Lefkoa Azi, Ankara Üniversitesi DTCF Türkoloji Kürsüsü Bitirme Tezi, Ankara. Azgin, Bekir: (1986) "Halkbilim Üstüne bir Metot Denemesi", Halkbilim Sempozyumlari, I. II. III.ve IV. Halkbilim Sempozyumlarina Sunulan Bildiriler, stanbul, s. 119. Brendemoen, Brent: (1999) "Greek and Turkish language encounters in Anatolia", Language encounters across time and space. Studies in language contact.Eds. Bernt Brendemoen, Elizabeth Lanza and Else Ryen. Novus folag ­ Oslo,1999. Destine, M. Celal: (1970?) Pile Köyü Folkloru, tez 439, s.46. Ergün, Sami: (1966) Larnaka Azi, Ankara Üniversitesi DTCF Türkoloji Kürsüsü Bitirme Tezi, Ankara. Kaya, Doan: (1996) "Mâni Kavrami ve Mâni eklinin Tarihçesi Üzerine", Millî Kültür Aratirmalari (50. Kültür ve Sanat Yilinda Dr. Mehmet Önder'e Armaan), Ankara, s. 316-327. Köprülü, Mehmet Fuat: (1934) Türk Dili ve Edebiyati Hakkinda Aratirmalar, stanbul, s,216. Kürkçüolu, Kemal Edip: (1994) Tahir-ül-Mevlevi, Edebiyat Lügati (Yayina haz. Kemal Edip Kürkçüoloa), stanbul. M.Ali Kemal: (1968) Kibris Klâvya (Alaniçi) Azi, Ankara Üniversitesi DTCF Türkoloji Kürsüsü Bitirme Tezi, Ankara. Mollacuma, Emine ve brahim: (2001) Derleme yapilan kaynak ahislar, (Aytotara) Yeniboaziçi'nde yaamaktalar. 42 yainda olup Larnaka göçmenidirler. Rauf Ali: (1973) Kibris'in Magusa lçesi Karpaz Bölgesi Türk Folkloru, Ankara Üniversitesi DTCF Türkoloji Kürsüsü Bitirme Tezi, Ankara. Sonay, Halil: (1973) Abahor Azi, Ankara Üniversitesi DTCF Türkoloji Kürsüsü Bitirme Tezi, Ankara Soysal, M. Orhan: (1998) Edebî San'atlar ve Taninmasi, stanbul. Gökçeolu, Mustafa: (1988) Tezler ve Sözler 1, Lefkoa. Gökçeolu, Mustafa: (1991) Tezler ve Sözler 2, Lefkoa. Yain, Mehmet: (2000) "Üveyanadil'in Önkonumasi", Defter, sa. 41, stanbul, s. 115-134.

Information

Microsoft Word - 235-250.doc

15 pages

Report File (DMCA)

Our content is added by our users. We aim to remove reported files within 1 working day. Please use this link to notify us:

Report this file as copyright or inappropriate

673969