Read zuur.pdf text version

Zuurzak: De kankerkiller

De Ware Tijd, Ricky W. Stutgard M.Sc.

15/03/2010 In de afgelopen maanden verschenen allerlei artikels over de geneeskundige werking van de ook in Suriname bekende boomvrucht zuurzak. Zo werd aangegeven dat zuurzak instaat is 12 verschillende kankersoorten te bestrijden, waaronder borst-, baarmoederhals-, darm-, prostaat, lever, long, alvleesklier- en lymfeklierkanker. Er worden echter ook beschuldigingen gedaan als zou de farmaceutische wereld al tientallen jaren op de hoogte zijn van de gezondheidseffecten van zuurzak, maar daar zij met deze kennis geen winst kunnen maken, wordt deze wetenschap doodgezwegen.Wij gaan in dit artikel wat dieper in op de vruchtboom zuurzak Zuurzak De zuurzak (Annona muricata) is een plant uit de familie Annonaceae. Het is een kleine, groenblijvende, diep vertakte, tot 10 m hoge boom met roestkleurig behaarde jonge takken. De ovaalvormige, gaafrandige bladeren staan uitgespreid en zijn tot 7 x 20 cm groot en hebben een 1 cm grote bladsteel. Van boven zijn de bladeren donkergroen en glanzend en van onderen lichter groen en dof (9, 10). De tweeslachtige bloemen groeien aan korte stelen, solitair of in paren aan de stam of aan dikke takken. De verzamelvrucht van de zuurzak is licht afgeplat, peervormig en vaak gekromd, ze worden tot 20 x 35 cm groot en 6 kg zwaar. De donkergroene, wittiggroen gespikkelde schil vertoont een ruitjespatroon; ieder ruitje draagt een zachte tot 1 cm lange kegelvormige, gebogen stekel. Het vruchtvlees is sneeuwwit, zeer zacht, vezelig-pappig, sappig en zoetzuur van smaak. Aan de lucht blootgesteld wordt het vruchtvlees snel bruin. De vruchten bevatten vele 1 x 2 cm grote zaden. De zuurzak wordt vaak gebruikt om frisdrank te maken. De zuurzak komt van nature voor in het Caraïbisch gebied en in CentraalAmerika. De plant wordt wereldwijd veel in de tropen verbouwd (9, 10).

In Nederland is deze verwant aan de cherimoya (Annonna cherimola) vooral bekend onder zijn Spaanse naam guanábana en door het commerciële product Appelsientje Mango & Guanábana. Waarschijnlijk vindt de fabrikant Riedel de Spaanse naam beter klinken dan zuurzak. De hele vrucht wordt in Nederland ook wel op markten aangeboden (9, 10). In West-Sumatra (Indonesië) en Maleisië wordt de zuurzak ook wel Durian Balando of Durian Belanda ("Nederlandse Doerian") genoemd, waarschijnlijk omdat de Nederlanders de zoete zuurzak wel lekker vonden (in tegenstelling tot de "stinkende" echte doerian). In Oost Indonesië vindt men de benaming Nangka Belanda, hier wordt vaak als reden opgegeven dat de vrucht zo heet, omdat hij wit is van binnen (9,10).

Historie Zuurzak is een tropisch vrucht afkomstig van West Indië en Noordzuid -Amerika, maar wordt nu ook geteeld in Mexico, India, Zuidoost Azië en Polynesië. Het is één van de eerste vruchtbomen die van Amrika naar tropische regio's van Australie en de laaglanden van Oost- en West Afrika is gebracht (1) De engelse naam 'soursop' kan oorspronkelijk van de nederlandse "zuurzak" afkomstig zijn, daar deze ook op de Nederlandse Antillen en Indonesië gebruikt wordt, maar vanwaar het is afgeleid is onzeker. De Malaisische naam geeft ook een Nederlandse herkomst aan. De naam "Belanda" betekent Hollander en werd gebruikt om aan iets buitenlands aan te wijzen en was bekend bij de Nederlanders (1). Oviedo beschreef de zuurzak in 1526 als een inheems gewas uit West-Indie en Noordzuid- Amerika (4 ).

In Florida wordt zuurzak langer dan 110 jaren geteeld. Sturtevant noteerde dat het niet in de geschriften van Atwood bij de vruchten van Florida in 1867 was aangegeven, maar in 1879 werd het wel geregistreerd door de American Pomological Society. In 1887 werden Cubaanse zuurzakken verkocht in Key West, Florida, voor 10 tot 50 centen. In 1920 schreef Wilson Popenoe het volgende: " In de grote steden van tropisch Amerika, is er het gehele jaar door een goede vraag naar deze vrucht". In 1968 werd 2.266 ton sap verwerkt in Venezuela, terwijl in 1977 de Puerto Ricaanse krop een totaal van 99.790 kg bedroeg (4). In 1964 werd in Vevey, Zwitserland het eerste International Congres van de Agrarische en Voedsel Industrie van de Tropische en Subtropische zones georganiseerd. Wetenschappers van de onderzoekslaboratoria van Nestle producten gaven toen aan, dat zuurzak, guave en markoesa de 3 meest belovende vruchten waren om de Europese markt te veroveren. Deze vruchten hebben namelijk aantrekkelijke en aromatische kwaliteiten en ze zijn geschikt om te verwerken tot pulp, nectar en jelly (4).

Samenstelling Kijken wij naar de chemische samenstelling van 100g eetbare zuurzak dan blijkt dat het voor 82,8g uit vocht bestaat en dat het zo'n 53,1 tot 61,3 calorieen levert. Opvallend is verder de aanwezigheid van de mineralen calcium, fosfor en ijzer. Calcium en fosfor spelen een belangrijke rol bij de botvorming van ons lichaam, terwijl ijzer van belang is voor bloedvorming. Ook de aanwezigheid van de vitamines uit de B-complex (vitamine B1, B2 en B3) en vitamine C maken zuurzak interessant. Vitamine B1, B2 en B3 zijn van eminent belang voor de eiwit-, koolhydraten- en vethuishouding in ons lichaam, terwijl vitamine C snelle wondgenezing realiseert en ons immuumsysteem verstevigt, waardoor infectieziekten kunnen worden voorkomen of geminimaliseerd worden.

Eiwitten zijn samengesteld uit aminozuren. Er bestaan 20 belangrijke aminozuren die de eiwitten opbouwen; onder deze worden 8 essentiële aminozuren genoemd. Men noemt deze essentieel omdat zij door het menselijk organisme niet zelf kunnen worden opgebouwd, uitgaande van eenvoudige organische verbindingen. De essentiële aminozuren moeten via de voedingsmiddelen worden opgenomen. Vandaar dat de kwaliteit van een voedingseiwit in eerste instantie bepaald wordt door haar gehalte aan essentiële aminozuren. Zuurzak bevat bovendien ook drie essentiële aminozuren, namelijk tryptofaan, methionine en lysine (4). Granen hebben een laag lysine - en een hoog methioninegehalte, terwijl peulvruchten juist een hoog lysine - en een laag methionegehalte hebben. Tijdens het consumeren van granen danwel peulvruchten worden vegetariërs geadviseerd ook zuurzaksap te drinken. Het tekort aan lysine dan wel methionine wordt zodoende opgevangen. Kanker bestrijdend Een onderzoek aan de Purdue University heeft uitgewezen dat de bladeren van de zuurzak boom kankercellen vernietigen. Zuurzak was speciaal effectief bij prostaat en pancreas kanker. In een andere studie op dezelfde universiteit bleek dat extract van de bladeren van deze boom een gunstig resultaat heeft bij

1

het vernietigen van longkanker cellen(7). Aan de Universiteit in Zuid-Korea hebben onderzoekers twee substanties in de zaden gevonden die zeer effectief waren bij borst- en dikkedarmkanker. Het effect was vergelijkbaar met het middel Adriamycin dat gebruikt wordt bij de chemotherapie. Bij een andere studie is gebleken dat zuurzakzaden een gunstiger effect hadden dan Adriamycin(7). De meest opzienbare resultaten die vermeld werden na onderzoek op dezelfde universiteit gaven aan dat bij het gebruik van zuurzak de reacties zeer selectief waren. Zuurzak vernietigt de vijandelijke cellen, terwijl de gezonde cellen intact bleven. Bij chemotherapie worden alle reproductieve cellen vernietigd -zelfs de haarcellen en de cellen in de maag- waardoor de nare bijverschijnselen, zoals haaruitval en misselijkheid, steeds optreden. Zuurzak heeft grote kans om in de nabije toekomst een goed alternatief te worden bij kankerbehandelingen.(7) Extracten van de zuurzak hebben verder aangetoond dat ze de Herpes Simplex virus bestrijden en dat ze antivirale, antiparasitaire en celtoxische effecten(dus het vernietigen van kankercellen). In het Journal Medical Chemistry 1997, 40: 2102 -6 werden activiteiten tegen multi-drugs resistente kankercellen bewezen. De celtoxische mogelijkheden werd bovendien bewezen met een aantal kankercellijnen waaronder prostaat en alvleesklierkanker .(7) Een interessante studie werd in maart 2002 gepubliceerd door wetenschappers uit Japan. Ze bestudeerden namelijk de stof acetogenine die in verscheidene gewassen voorkomt. Ze bestudeerden muizen die longkanker hadden. Aan zes muizen werd niets gegeven (controle groep), zes andere muizen werden behandeld met de chemotherapeutisch drug adriamycine, terwijl de laatste groep van 6 muizen annonacine (dosis 10mg/kg) afkomstig van zuurzak kregen. Na twee weken bleek dat 5 van de 6 muizen nog leefden waarbij longerkanker werd aangetoond. De adriamycinegroep toonde een reductie van 54,6 procent van de tumormassa ten opzichte van de controlegroep, maar 3 van deze muizen waren gestorven van het gif. Alle 6 muizen die behandeld waren met annonacine leefden nog en ten op zichte van de controlegroep was de tumormassa met 57,9 procent gereduceerd, een stuk beter dan adriamycine en zonder giftige effecten voor de muizen. De Japanse wetenschappers concludeerden dat annonacine minder giftig is voor muizen. (7) In 2003 pubiceerden Taiwanese wetenschappers dat annonacine, een stof dat in zuurzak voorkomt, de kankercellen vernietigt bij baarmoederhals-, eierstok-, blaas en huidkanker (7). De resultaten waren te gunstig en na zeven jaren onderzoek zweeg de farmaceutische industrie in alle talen. Wat zou er gebeuren met al die dure medicijnen, chemotherapeutische middelen en met al de apparatuur die speciaal ontwikkeld is om kanker te behandelen?

Geen winst De producten van zuurzak zijn geheel natuurlijk en kunnen niet gepatenteerd worden. Dat betekent dat niemand grote winsten zal kunnen maken door de productie van middelen van deze boom. De farmaceutische industrie is momenteel naarstig bezig geweest om de twee meest krachtige anti-kanker substanties van de zuurzak te klonen of chemisch na te maken. Een chemisch duplicaat zou immers wel gepatenteerd kunnen worden en daarmee zouden grote winsten gemaakt kunnen worden. Het is weer niet gelukt om de natuur na te bootsen. De farmaceutische industrie heeft alle onderzoeken stopgezet en besloten de resultaten niet en nooit te publiceren. Gelukkig -en helaas voor de farmaceutische fabriek- was er een wetenschapper in het zuurzakonderzoeksteam die dit niet geheim kon houden en vervolgens het geheim heeft verteld aan een andere onderzoeksgroep die zich bezighield met het onderzoek van medicinale planten in het Amazone oerwoud. Het Nationaal Kanker Instituut (National Cancer Institute) startte in 1976 met een grootschalig onderzoek waarvan de resultaten in een intern rapport bekend gemaakt zijn. Voor het grote publiek is alles tot nog toe geheim gehouden. Eén van de resultaten luidt: zuurzak is 10.000 keer sterker dan Adriamycine Suriname Ook in Suriname is al eeuwen bekend dat zuurzak verscheidene geneeskrachtige effecten heeft. Net als bij de manja hebben ook de bladeren van de zuurzak verscheidene functies: - Ze worden gebruikt tegen zenuwaandoeningen, in kruidenbaden (Raghoenandan); - Een aftreksel wordt ingenomen ter bestrijding van astma, hoge bloeddruk (met zenuwachtigheid), hoest en kou (2). - Een extract wordt met andere ingrediënten ingenomen tegen druiper (gonorroe) (6, 8). - Bladeren onder het kussen gelegd werken tegen slapeloosheid (8) dan wel gejaagdheid (2). - Het wordt met andere ingrediënten ingenomen om de bevalling te bespoedigen (8). - Het werkt bovendien kalmerend, stimulerend en urinedrijvend (8); - Een aftreksel wordt op een doek als compres gebruikt tegen hoofdpijn (6). Ook van de bloem kan een aftreksel worden gemaakt dat geschikt is tegen zenuwaandoeningen (2,3,6, 8). De jonge vrucht is geschikt bij de bestrijding van zweethanden en -voeten (2), ook zijn er positieve resultaten bij reumatische pijnen (6). De hedendaagse wetenschappelijke bevindingen moeten ons in Suriname stimuleren om niet alleen zuurzak te consumeren, maar ook wederom te gaan planten.

Referentie 1.Anon.Soursop. http://www.innvista.com/health/foods/fruits/soursop.htm 2. Heyde, H. 1992. Geneesplanten van Suriname. Uitg.: Offsetdrukkerij Westfort N.V. i.o., Paramaribo. 83pp. 3.May, A.F. 1982. Surinaams kruidenboek. Sranan oso dresi. Vaco Uitgeversmaatschappij, Paramaribo. 80pp. 4. Morton, J. 1987. Soursop. p. 75-80. In: Fruits of warm climates. Julia F. Morton, Miami,FL. 5. Raghoenandan, U.P.D. 1994. Etnobotanisch onderzoek bij de Hindustaanse bevolkingsgroep in Suriname. Nationaal Herbarium van Suriname, Paramaribo. 274pp. 6. Sedoc, N. 1992. Afro-Surinaamse natuurgeneeswijzen. Uitg.: N.O. Sedoc, Paramaribo. 223pp. 7.. Taylor L., 2005 The Healing Power of Rainforest Herbs . http://www.rain-tree.com/graviola.htm 8. Titjari, 1985. Famiri-encyclopedia Foe da Natoera Dresi-Fasi. Gezinskruidenboek van de natuurgeneeswijzen. Natuurgeneeswijzen uit het Zonnige Suriname. Sangrafoe, Amsterdam. 419pp. 9.Wikipedia Soursop. (http://nl.wikipedia.org/wiki/soursop). 10.Wikipedia Zuurzak. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Zuurzak).

2

Information

zuur

2 pages

Report File (DMCA)

Our content is added by our users. We aim to remove reported files within 1 working day. Please use this link to notify us:

Report this file as copyright or inappropriate

507890


Notice: fwrite(): send of 195 bytes failed with errno=104 Connection reset by peer in /home/readbag.com/web/sphinxapi.php on line 531